مدیریت و چشم انداز آموزش

چکیده هدف این پژوهش، طراحی الگویی سیستمی برای مدیریت اینرسی نوآوری در منابع انسانی اداره کل ثبت احوال استان سیستان و بلوچستان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش‌شناسی، در زمره پژوهش‌های آمیخته (کیفی-کمی) قرار دارد. در بخش کیفی، با بهره‌گیری از روش دلفی، مؤلفه‌های الگو شناسایی و به تأیید خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی، نوآوری دیجیتال و مدیریت دولتی رسید. در بخش کمّی، داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته میان کارکنان و مدیران سازمان توزیع و گردآوری شد. روایی ابزار با استفاده از روایی محتوایی (بر اساس نظر خبرگان)، روایی همگرا و واگرا، و پایایی آن نیز با ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) تأیید گردید. تحلیل داده‌ها و آزمون مدل مفهومی با رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار SmartPLS انجام شد. یافته‌ها نشان داد که چهار نوع اینرسی رفتاری، شناختی، سیستمی و مهارتی، به‌طور معناداری اینرسی نوآوری منابع انسانی را تشدید می‌کنند. همچنین، موانع دیجیتال نقش تشدیدکننده دارند، در حالی که منابع انسانی دیجیتال و مهارت‌های فناورانه، اثر کاهنده بر اینرسی نشان می‌دهند. نتایج مدل ساختاری حاکی از آن است که اینرسی نوآوری، تأثیری منفی و قوی بر رفتار نوآورانه کارکنان و چابکی سازمانی دارد؛ در مقابل، این دو متغیر خود به‌طور مثبت پیامدهای نوآوری در خدمات عمومی را تقویت می‌کنند. الگوی نهایی، الگویی چندلایه و تعاملی است که مدیریت اینرسی را از طریق مداخلات هم‌زمان در سطوح رفتاری، شناختی، ساختاری و دیجیتال دنبال می‌کند. در پایان، بر اساس یافته‌ها، پیشنهادهایی عملیاتی برای کاهش اینرسی و ارتقای ظرفیت نوآوری و چابکی سازمان ارائه شده است.

چکیده هدف این پژوهش ارائه الگوی مدیریت منابع انسانی دیجیتال با رویکرد داده بنیاد می‌باشد پژوهش حاضر از نظر نوع هدف کاربردی– توسعه‌ای و از لحاظ گردآوری اطلاعات توصیفی و از نظر ماهیت داده‌ها کیفی است. جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان و خبرگان آشنا با مباحث مدیریت منابع انسانی دیجیتال می‌باشد. نمونه‌برداری در این پژوهش از نوع گلوله برفی بود. بر اساس موضوع داده‌های مورد نظر از طریق مطالعات مقدماتی، مصاحبه‌ها‌ی نیمه ساختاریافته جمع‌آوری و نمونه‌گیری تا رسیدن به حد کفایت و اشباع نظری ادامه پیدا کرد. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار MAXQDA2020 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که الگوی مدیریت منابع انسانی دیجیتال با رویکرد داده بنیاد, شامل عوامل علی (تکنولوزیکی، محیطی، انسانی و سازمانی)، عوامل زمینه‌ای (بستر دیجیتالی، بستر مدیریتی، بستر فردی)، عوامل مداخله گر (عوامل فرهنگی و ایجاد بسترهای جدید)، راهبردها (سازمانی و مدیریتی) و پیامدها (فردی، فرهنگی و سازمانی) می‌باشد. که لازم است با توجه به الگوی ذکر شده، ضمن توجه داشتن به چندگانگی‌ها زمینه پیاده سازی وضع مطلوب را فراهم کرد.