نویسنده = رضا شیبانی فر

رابطه استرس ادراک‌شده و طرد والدین با پرخاشگری فرزندان در دوران همه‌گیری کرونا

دوره 4، شماره 1، بهار 1401، صفحه 1-13

https://doi.org/10.22034/jmep.2021.312477.1074

رضا شیبانی فر، سهیل هاشمی

چکیده با توجه به تأثیرات کرونا آموزش‌های مدرسه در بستر خانه صورت گرفته است. تعطیلی مدارس و قرنطینه خانگی دانش آموزان به دلیل همه‌گیری، روی سلامت جسمی و روانی کودکان نیز تأثیرگذار است؛ بنابراین می‌توان انتظار داشت که بر روی استرس و طرد ِ والدین تأثیرگذار باشد. لذا پژوهشی باهدف رابطه استرس ادراک‌شده و طرد والدین با پرخاشگری فرزندان در همه‌گیری کرونا انجام شد. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود و جامعه آن شامل والدین دارای فرزند در سن 12 تا 17 ساله شهر بروجرد در سال تحصیلی 1400-1399 بود. حجم نمونه 386 نفر تعیین شد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه‌های مورداستفاده شامل مقیاس پرخاشگری کریمی (2012)، مقیاس استرس ادراک‌شده کوهن (1983) و مقیاس طرد والدین روهنر (2005) بود. داده‌ها با استفاده آزمون همبستگی Spearman و نرم‌افزار SPSS-21 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌های حاصل از پژوهش رابطه معنادار مثبتی به میزان (481/0r=) میان استرس منفی والدین با پرخاشگری فرزندان را نشان داد. همچنین بین استرس مثبت والدین با پرخاشگری فرزندان رابطه منفی و معنادار (286/0-r=) وجود داشت. درنهایت بین طرد والدین با پرخاشگری فرزندان رابطه مثبت و معنی‌دار (606/0r=) وجود دارد؛ بنابراین استرس و طرد والدین در بروز رفتارهای پرخاشگرایانه فرزندان در دوره کرونا مؤثر است.

بررسی فرسودگی شغلی معلمان با توجه به نقش واسطه‌ای خودکنترلی و حمایت اجتماعی در همه‌گیری کرونا

دوره 3، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 89-112

https://doi.org/10.22034/jmep.2021.310884.1071

رضا شیبانی فر

چکیده همه‌گیری کرونا ازنظر برنامه‌های آموزشی فشـــار زیادی بر معلمان وارد کرده اســت. لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی فرسودگی شغلی معلمان با توجه به نقش واسطه‌ای خودکنترلی و حمایت اجتماعی در همه‌گیری کرونا انجام شد. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود و جامعه آن شامل 110 نفر معلمان مقطع ابتدایی شهر بروجرد در سال تحصیلی 1400-1399 بود. حجم نمونه 86 نفر تعیین شد که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. پرسشنامه‌های مورداستفاده شامل مقیاس حمایت اجتماعی شربورن و استوارت (1991)، خودکنترلی تانجی (2004)، فرسودگی شغلی مسلش (1981) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-21 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌های حاصل از پژوهش رابطه معنی‌دار منفی به میزان (752/0-r=) میان خودکنترلی با فرسودگی شغلی معلمان را نشان داد. همچنین بین حمایت اجتماعی با فرسودگی شغلی معلمان رابطه منفی و معنی‌دار (821/0-r=) وجود داشت؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که خودکنترلی بالا و حمایت اجتماعی اطرافیان با کاهش فرسودگی شغلی معلمان رابطه دارد. با توجه به همه‌گیری کرونا این بحران بر عملکرد معلمان تأثیر داشته و زمینه فرسودگی شغلی آنان فراهم می‌نماید. با توجه به این مسئله ارائه آموزش‌ها و ایجاد سیستم‌های حمایتی و آموزش خودکنترلی بر پیشگیری فرسودگی شغلی معلمان در همه‌گیری کرونا ضروری به نظر می‌رسد.