بازپیکربندی مدل توسعه منابع انسانی مبتنی بر قابلیتهای پویا در سازمان های دولتی با رویکرد تحلیل مضمون
دوره 8، شماره 3، پاییز 1405
https://doi.org/10.22034/jmep.2026.590939.1693
لیلا بابائی، جواد محرابی، سیدمهدی الوانی، غلامرضا معمارزاده طهران
چکیده هدف پژوهش حاضر باز پیکربندی مدل توسعه منابع انسانی مبتنی بر قابلیتهای پویا در سازمانهای دولتی و با تمرکز بر بانک کشاورزی می باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر پارادایم اجرا، کیفی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل 16 نفر از خبرگان حوزه بانکداری، مدیریت منابع انسانی و متخصصان دانشگاهی می باشد. فرایند نمونهگیری به صورت هدفمند آغاز و تا دستیابی به اشباع نظری دادهها ادامه یافت. ابزار گردآوری داده ها مصاحبههای نیمهساختاریافته می باشد. تحلیل دادههای حاصل از مصاحبهها به روش تحلیل مضمون و با بهرهگیری از نرمافزار MAXQDA انجام گرفت. به منظور سنجش پایایی کدگذاریها و تضمین روایی تفسیری، از ضریب کاپای کوهن استفاده شد که مقدار آن برابر با ۰.۸45 محاسبه گردید؛ رقمی که نشاندهنده توافقی عالی و معتبر میان کدگذاران است. تحلیل عمیق مصاحبهها به شناسایی و تدوین شبکه مضامین شامل ۵ مضمون فراگیر (بعد اصلی)، ۱۵ مضمون سازماندهنده (مؤلفه) و ۸۱ مضمون پایه (شاخص) انجامید. مضامین فراگیر شناساییشده عبارتند از: «یادگیری پویا و خلق نوآوری»، «بازپیکربندی چابک و تحولآفرین»، «هماهنگی و یکپارچگی ساختاری»، «مدیریت توانمندساز و آیندهنگر منابع انسانی»، و «رهبری پویا و تصمیمگیری استراتژیک». نتایج این فرآیند نشان داد که توسعه منابع انسانی مبتنی بر قابلیتهای پویا، برآیند تعاملی اثربخش میان محرکهای محیطی و ظرفیتهای راهبردی درونسازمانی است و تحقق آن، نیازمند گذاری بنیادین از کارکردهای سنتی و ایستای منابع انسانی به نظامی یادگیرنده، چابک، دادهمحور و تحولگراست.
